aşk&sen&ben

HAYATIMIN İLK VE SON AŞKINA

Mon, 23 Jul 2007 21:02:00 +0300

Seninle Yaşlanmak istiyom

Mon, 23 Jul 2007 21:00:00 +0300

Seninle yaşlanmak istiyorum. Seneler geçsin, sen beni bil, ben seni bileyım istiyorum. Benim olduğu kadar dostlarının, dostlarının olduğu kadar benim ol istiyorum. Nice sıkıntı ve zorluk yaşayıp anlatalım.

Yaşayalım kı, öğrenelim hayatı ve destek çıkmayı. Birbirimizin omuzlarında ağlamalıyız. Sen çok dertlenip, içip, arkadaşlarınla eve gelmelisin. Paylaşmalı ve beraber sıkılmalıyız. Öyle ki, yalnız sıkılmak sıkmalı bizi.

Yaşayalım ki, paramız olunca sevinelim. Güzel günlerimizi, evimizde, bır şişe şarap ve pijamalarımızla kutlamalıyız. Ya da bazen dostlarla ucuz biralar içerek... Böylece yaşamalıyız işte.

Sonra çocuğumuz olmalı, düşünsene, senin ve benim olan bir canlı. Geceleri ağladıkça sırayla susturmalıyız. Sen arada mızıkçılık yapmalısın. Ve ben söylenerek sıranı almalıyım. Yorgun olduğum için yemek yapmamalıyım, söylenerek yumurta kırmalısın. Hava soğukken birbirimize sıkıca sarılıp yatmalıyız.

Zaman su gibi akıp giderken, herşey yaşanmış bir hayatımız olmalı. Herşeye rağmen hiç bıkmamalıyız birbirimizden. Mutlu da olsa, kötü de olsa, yaşadığımız günler bizim günlerimiz olmalı. Saçlara düşünce aklar ya da gidince aklar, çocukları güvence altına alıp gitmeli bu şehırden.

Kavgasız, her sabah gürültüyle uyanılmayan, sessiz bir yere gitmeliyiz. Geceleri balkonda denizi seyredip, sandalyelerimizde sallanmalıyız. Eve gelip, benden kahve istemelisin. Çocuklar gelmeli zıyaretimize, geçmışteki hareketli günlerimizi anımsamalıyız...

Öyle sevmelisin ki beni, bu yazdıklarım korkutmamalı seni. Tebessümler açtırmalı yüzünde. Bir gün bu hayatı bırakıp giderken, sadece mutluluk olmalı yüzümüzde, birbirimizi sevmenin gururu olmalı "herşeyde".

.. ( devamı )

BAZI DUYGULAR VARDIR ANLATILMAZ

Mon, 23 Jul 2007 20:58:00 +0300

Bazı duygular vardır anlatılamaz , anlaşılır sadece. Sevenin sevdiğini bilmesi kadar ; Sevilen de anlar sevildiğini. Sevgi her zaman belirli kelimelerle söylenmez. Çoğu defa bir bakış yeter de artar bile...
Yeryüzünde hiçbir kuvvet insanoğlunu sevme hakkından alıkoyamaz. Sevmek Çoğu zaman var olmaktır. Sonunda bizi yok olmaya götürse bile. Ben şimdi varım ve seni sevmek hakkımı kullanıyorum. Sen bile buna karşı koyamazsın.
Sana gelinceye kadar sonu gelmez bir arayıştı sevgilerim. Bir zaman başkalarında aradım seni , başka yüzlerde , başka ellerde aradım. Aldandım , fakat bir gün seni bulmak ümidini kaybetmedim . Nasıl olsa gelecektin bir gün. Ve işte geldin de ! Bana tatmadığım hüzünleri tattırmaya , bilmediğim kederleri öğretmeye geldin .
Acıdan yana ne almışsa yaşamadığım hepsini bir bir sen yaşatacaksın bana . Bir gün yaşamanın gereksizliğini de senden öğreneceğim. Bu selin akışını hiçbir şey durduramaz artık . Ummadığım ve ummadığın bir anda çıktın karşıma . Coşkun ırmaklar gibi , amansız seller gibi geldin ,mutlaka yıkarak ve benden birçok şeyleri beraberinde sürükleyerek gideceksin. işte o zaman yoklukların en dayanılmazı ile karşı karşıya kalacağım
Er geç gideceksin ; beni anlayamadan , beni sevemeden gideceksin . Yalnız bir iç kırıklığı kalacak senden , tesellisiz bir hüzün kalacak .Yıllardır aradığım sendin , ama sen gittikten sonra başkasını aramayacağım . Gelmeyecek bile olsan , ömrümün sonuna kadar arardım seni .Ama geldin bir kere ;ister bilerek gelmiş ol , ister bilmeden ...

.....Geldin ya ! Şimdi her şey güzel seninle . Yürümenin konuşmanın , nefes almanın bir başka anlamı var artık. Sen varsın ya her şey bambaşka gözlerimde..... ( devamı )

HOŞGELDİN

Mon, 23 Jul 2007 20:57:00 +0300

HOŞGELDİN ......
Kapılarımı yıkmaya geldin demek,kilitleri kırıp yüreğimin derinlerine sızmaya ve beni esir almaya öyle mi...Oysa ben hep kaçmıştım senden bunca zaman yıpratılmak korkusuyla..Ya da köşe bucak saklandığımı sanırken bile hep peşimdeydin belki de...Meğerse ne kadar yakınmışım sana; ne kadar içimdeymişsin hiç fark etmedim..
Nice sevda büyütüp göz bebeklerime sakladım ki bana seni getirene armağan edeyim diye...
Bugün güneş pencereme daha parlak doğduğunda anladım hayatıma girdiğini...Kışlar daha bir bahardı sanki,baharlar daha bir yeşil gelecekti artık gönlümün kırlarına...Düşlerim daha pembe;pembelerim daha mavi dolaşacaktı gökyüzünde....
Gözlerim daha bir ışıldayacaktı sebepsiz pırıltılarla etrafı seyrederken,, ve hayat daha yaşanılır olacaktı artık seninle...
Aslında beklemiyordum seni ama iyi ki geldin...
Madem ki uzak diyarlardan geldin kalbime dolmak,içimi ısıtmak için...
Madem ki baharı serdin yüreğimi üşüten ayazın üstüne ve ışığı oldun göz bebeklerimin...
Madem ki gecenin grisine yıldızlar dokuyup, gündüzüme bir güneş daha kondurarak girdin hayatıma;....
Öyleyse AŞKIM ,hoş geldin gözlerime.......

.. ( devamı )

5 harf

Mon, 23 Jul 2007 20:52:00 +0300

Isminden olusan 5 harf.Sadece o 5 harf var aklimda sana dair.Yuzunu bile unuttum artik.Cok zaamn oldu cok...
Isminden olusan 5 harf.Bir zamanlar dunyayi bundan ibaret sandigim,agladigim,yanildigim.Yerlere,agaclara,
bugulu camlra,uzun bir kumsala yazdigim,hepsinden ziyade zamanla bile silemedigim yuregime kazidigim adinin 5 harfi.Yuzunu
unuttum.Her gozumu kapadigimda karsima bile gelmiyor artik.Ama o guzel gozlerin,asla unutamadim.Guldugunde masmavi,sinirleyken ela
ve aglarken yosun yesili.En cok gulumsemeni severdim.Sana hic "seni ne kadar cok sevdigimi"
soylemedim,soyleyemedim.Korkuyordum seni kaybetmekten.Ama nedense hic sonu gelmeyecek gibi gelirdi,hic bitmeyecek.
Sabahlari gulumseyerek uyanmayi sen ogretmistin bana.Sabahlari uyanmak seni gormeyi hediye ederdi.Kose basinda beklerdim
sabahlari.Okula gelmeden onceki kosede,kisin gunduz bile yanan o sokak lambasinin altinda.
Yuzunde bir tebessum olurdu hep ve benim seni gorunce yuzumdeki aydinlik.Hep korkardim seni orada ya goremezsem birgun diye.Gozlerin,ismin
gibi unutamadigim.Bana kizdiginda sadece uzun uzun bakardin her zaman.Gercekten gerekte yoktu
konusmana zaten.Her telefona sensin diye,herkesten once kosardim.Saatlerce konusurduk telefonda.
Senden sonra kimseyle uzun uzun konusamadim.Konusacak konular hep sinirli kaldi senden sonra.Senden sonra geceler cok ama cok uzadi.
Bitmek bilmez karanliklar sardi dort bir yani.Unut dediler,kolay olmadigini bile bile.
Yildizlarla.yakamozlarla konustum sen yokken.Onlar bile sensiz kalamadi.Gozyaslarim hic durmadi senden sonra.
Kimse goremedi bazen gulumseyisimin ardindaki huznu.Kahkahalarimdi saklayan hickiriklarimi.
Kimse bilemedi sensiz ne hale geldimi.Sebepsiz yere gozlerim dol.. ( devamı )

git

Mon, 23 Jul 2007 20:50:00 +0300

Sen şimdi gidiyorsun .. Git;

Kal demeyecegım sana .. Gitme Bu geceyıde beraber gecırelım dıye seslenmeyecegım .. Senı haLa ılk gunki gıbı sevıyorum Yalvarırım Kal benımle dıye haykırmayacagım ...

Sen Şimdi Gidiyorsun ... Git ;

Giderken Arkandan Bakmayacagım .. Belkı donersın dıye sana yazdıgımı yazıları , şiir'leri Sana gostermeyecegım .. Dön diye Diz çökmeyecegım onunde ..

Sen Şimdi Gidiyorsun ... Git ;

Sakın senın hakkında kotu dusunecegımı aklından gecırme.. Cunku Sen gıttıgın an Bende gıdecegım .. Kalıbda senın acını daha fazla cekecek halım yok .. Gidiyorsun anıları'da al yanında .. Sana daır Ask'a daır Bıze dair Hiç bir sey bırakma .. Al hepsını Geldıgın gıbı gıt. . AğLama'da ben uzuluyorum dıye .. Ikı gune kalmaz atlatırım .. dindiririn yuregımdekı acını .. sustururum gozyaslarımda kı ısyanı ..

Merak etme ıkı gune kalmaz arkadandan .. GeLırım ..

Şimdi Git ...
.. ( devamı )

SENİNLE ÖLMEYE BİLE HAZIRDIM BEN

Mon, 23 Jul 2007 20:35:00 +0300

SENİNLE ÖLMEYE BİLE HAZIRDIM

Bu gece konuğumsun.

Karanlık, yırtıcı düşler ve küçük ölümlerle dolu bir ormandan geldin bana...

Perdenin aralığından sızan mahcup ay ışığı yorgun bedenini okşuyor...

Yanımda uyuyorsun. Kollarındaki, bacaklarındaki izleri, yaraları seyrediyorum.

Alımlı, uçumlu bedenine, diriliğine, büyülü gençliğine tutkuyla bağlı olduğun adamdan geliyorsun bana...

Dilsiz sevişmelerinden...

Onu başından beri hiç saklamadın benden.

Zaten ben yüzündeki solgunluktan, düş kırıklığından, gözlerinin sık sık boşluğa düşmesinden anlamıştım hemen.

Zaten yalanlarla yaşayamazsın sen...

Ama gerçeği anlayınca içimdeki resim darmadağın olmuştu bir anda. Resimdeki kırmızı ev yıkılmış, çiçekler ezilmiş, resimdeki bahçenin kapısı kırılmıştı...

Neden, demiştim sana, son bir umutla ve belki bir mucize olur, bana hiç beklemediğim bir gerekçe söylersin diye, tıpkı ölüm mahkumlarının son anda bir kurtuluş haberi beklemeleri gibi...

Gözlerime baktın. Evladını terk etmeye hazırlanan bir anne gibi baktın bana. Bir yalan aradın, buldun belki, ama söyleyemedin.

Yalanlarla yaşayamazsın sen...

İçimdeki resim tutuşmaya başlamıştı. Resimdeki küçük çelimsiz, siyah önlüklü çocuk ağlıyordu umutsuzca...

İçimdeki resim yanıyordu. Çocukluk sevinçleri, düşler inançlar yanıyordu. Resimdeki siyah önlüklü çocuk nereye kaçacağını bilmiyordu...

Yakana sarıldım ve neden? diye bağırdım seni sarsarak: Neden seviştin onunla? ..

Seni sarsmam, yakana sarılmam, sana bağırmam senden güçlü olduğum için değildi. Tam aksine uçuruma düşüyordum, elimi tutup, bırakmaman içindi...

Gözlerin yine bilinmeyen bir boşluğa takılmıştı. Bir süre sustun. Sonra konuştun. Sesin hayat kadar yabancıydı, hayat kadar acımasız, hayat kadar gerçekti...

İçimde tanıyamadığım bir başka kadın daha var, dedin. Ve o kadın onun çekicil.. ( devamı )

BİR VEDA MEKTUBU

Mon, 23 Jul 2007 18:33:00 +0300

Ilk önce sen bu satirlari okurken ben bu dünyada olmayacagim.Ve de özür diliyorum senden " seni " karanlik ve de koyu yalnizlik deminde sevgisiz biraktigim icin özür dilerim bahar gözlüm

Ilk defa seni sevmistim:yüregimdeki sevda atesini yalniz senin için yakmistim ve ben ölsem de sen yasadikça bu sevda atesi hiç sönmeyecek..Belki bu satirlari okurken bir masum güvercinin ürkekligini ve de gözlerimden süzülen gözyaslarimin islakligini ; ben yazarken ki aglayislarima sen okurken eslik edeceksin

Can özüm, Beyaz kelebegim

Ilk defa sana açmistim kalbimin kilitli olan kapilarini. Günese kapali olan gönlümün perdelerini senin tatli gülüslerin için aralamistim. Senin için akittigim gözyaslarimi ve de seni üzdügüm gecelerde uykularin bana haram oldugunu yazmaliyim sevda kokan satirlarima.Ilk öpüstügümüz bahar sabahi hala aklimda ve solgun dudaklarim hala dudaklarinin sarhoslugunda

Seninle mutluydum. Seninleyken Cennetteki Leyla ile Mecnun gibiydik. Yalniz ve karanlik gecelerimde üsümemek için hep senin hayallerine sarilip uyuyordum.Sabahlari hayata seninle merhaba diyebilmek için gözlerimin önüne senin tatli tebessümlerini getiriyorum.

Sunu bil ki MELEK KALPLIM; Sensiz Cennette yasamaktansa seninle Cehennemde alev alev yanmaya raziyim ben. Son nefesimde bile ismin olacak dudaklarimda. Kalbimde senin sevgin ve de dudaklarimda atesin olacak.Gözlerindeki gözyaslarini sadece ben silmeliyim sadece ben ölmeliyim senin için

Dilegim ; tüm dileklerinin gerçeklesmesi,sana umutlarim kurdun tüm hayallerinin sabahina gerçege dönüsmesi Tek istedigim Rabbimden ben gidince gözlerinden süzülecek her gözyasi damlasi için gökyüzünden binlerce mutluluk damlasi birakmasi..

Ve gidiyorum iste senden uzaklara sessizce ve de seni severek gidiyorum.Gözlerimi yildizlara , tebessümlerimi güllere kalbimi senin sicak yüregine emanet ediyorum.Ve de hiçbir zaman unutma beni senin gözyaslarini ben uzakla.. ( devamı )

SEN BİLİRMİSİN

Mon, 23 Jul 2007 18:30:00 +0300

sen bilirmisin insan nasıl kendini unutur.nasıl haykırmak isterde sesi bogazında düğüm olur.konusmak istersin konusamazsın,kaçmak istersin kaçamazsın,hatta gözlerindeki yaslar bitmiştir,ağlayamazsın...
sen bilirmisin benzine su bulanmıs bir insan titrek,cılız bir kibritin aleviyle nasıl tutusur nasıl sokaklara,evlere,hatta kendine bile sıgmaz olur.düşünmek istersin düşünemezsin,unutmak istersin unutamazsın...
sen bilirmisin,nasıl bir örümcek kemirir durur beynini.Ey sevdiğim,bende bilmezdim bir zamanlar hatta düşünmezdim bile bu kadar acımasız değildir derdim insanlar.Ama oluyormus,ama öğretiliyormus insana.Yudum yudum ömründen çalıp,hayallerini,umutlarını,daha da ötesi kendini bile unutabiliyormus insan.
Haykırıyor,isyan ediyorum bazen kendime ama elden ne gelir bütün dertler,acılar yine benimle.olsun diyorum varsın buda olsun alışırım diyorum,işte bu arada bir mermi daha vuruluyor beynime.olmuyormus güzelim,alışılmıyormus bu acıya.
Acınında acısı vardır bende biliyorum.Ama kalbim kaldırmıyor artık,öylesine yorgun,öylesine gecmişim ki kendimden,artık insanlar bile vazgecer olmus benim bu halimden.zaman diyorum,ilaç diyorum,buda gecer diyorum.Ama itiraf edeyim mi sana

buna artık bende İNANMIYORUM......
.. ( devamı )

veda

Mon, 23 Jul 2007 18:28:00 +0300

Birgün sana bu sözleri söyleceğim hiç aklıma gelmezdi.Seninle çok güzel günler geçirdik.Çevremizdeki garip bakışlara rağmen gerçekten mutluyduk.İnsanlar hiç ilgilendirmiyodu bizi,üzüntüyü beraber yaşıyor,kahkahaları,gözyaşlarını beraber paylaşıyorduk.Gerçekleşmyeceğini bildiğimiz halde sözler vermiştik."ayrılmayacağız" demiştik.İşte sonuna geldik yolun sende en az benim kadar üzgünsün biliyorum.Bu cümleler dahada üzecek onuda biliyorum ama kalbimdekileri dökmeleyim.Bir şekilde veda olmalı... zorda olsa veda cümleleri kurulmalı.H atalarım oldu biliyorum.Seni kırdığım,incittiğim zamanlar oldu.Ama nolur beni o anlardaki "ben" olarak hatırlama."Gözlerin parıldıyor" dediğindeki gülümseyişimle ve "seni seviyorum" deyişimle hatırla beni.Son bir isteğim var senden.Ara sıra kavga ettiğimizde barışmamızı sağlayan o şarkıyı anımsıyor musun? lütfen onu ömrün boyunca unutma olur mu? Hayır,şarkıda beni hatırla demiyorum.Eğer dinlersen onu,aşkı düşün.Yıldızlar gibi kendi ışığını saçmaya çalışan aşkı...vee... Arkana dönüp bakma nolur...
.. ( devamı )

jnmmmmmmmmmmaaaaaa

Fri, 06 Jul 2007 11:56:00 +0300

seni seviyorum çünkü her günüm senin sesinle doğuyor,seninle sürüyor gecem ise seninle son buluyor. seni seviyorum çünkü kilometrelerce uzakta olsan bile, buluşma gününü özlemle beklemek hoşuma gidiyor. seni seviyorum çünkü yanımda olmasan bile, yüreğinin benimle olduğunu biliyor her an yanında olduğumu biliyorsun. seni seviyorum çünkü bu mesafelere ragmen yaşanmamışı yaşatabiliyorsun, duygularımda var olabiliyorsun. seni seviyorum çünkü sesinle dünyama bir anda girip, sürprizlerinle beni kendine tekrar tekrar aşık edebiliyorsun. seni seviyorum çünkü yüreğimin tam ortasında varolabiliyorsun. beni hayallere götürebiliyor, umutlarımı geleceğimi düşündürebiliyorsun. şiir yazdırıp,şarkılarda hissettirebiliyorsun kendini. seni seviyorum çünkü ikimize dair bir yaşamı düşündürebiliyorsun, mutluluğun,aşkın varlığına inandırabiliyorsun. engellerin aşılacağını, mücadelenin hırsını, birlikteliğin tek yürek olmanın ve güvenin aşamayacağının olmadığını gösteriyorsun. seni seviyorum çünkü sen hayatıma vazgeçilmez bir anlam katıyorsun. seni seviyorum çünkü sen benimle bende yaşıyor, ben seninle sende varoluyorum. .. ( devamı )

Seni Öyle Çok Seviyorumki...

Fri, 06 Jul 2007 11:19:00 +0300

Şu anda cok uzaktasın, beni düşünüyor musun, bilmiyorum? Ama ben hep seni düşündüm bugün, hiç aklımdan çıkmadın, attığım her adımda, yaktığım her sigaramdaydın.... Seni öyle cok özlüyorum ki, zaten cok uzaklardaydın, bugün klevyeme dokunan parmaklarım bile sana kavuşamadı...Bugün bir başka hüzün çöktü yüreğime, ne yapsam ,ne etsem silinip atılamadı. Seni şimdiden öyle çok özledim ki...İçim acıyor, sanki anlamsız bir keder çöreklendi yüreğime, gitmek bilmiyor... Seni öyle çok seviyorum ki, istersen sor bugün benimle olan yüreğime akan gözyaşlarıma sor istersen, yüreğime sor, giderken yanına aldığın yüreğime sor, anlatsın seni ne çok sevdiğimi....ne cok özlediğimi... Seni öyle çok özledim ki, sanki bugün yine ankara benimle ağladı...Gözyaşlarım yağmurun kilere karıştı....hava kasvetli, ben bir büyük acı.. senden başka kim bilebilir, çektiğim bu sancıyı? Yürüdüm yağmur da, ellerim üşüdü yine.... Gözyaşlarım, yağmura karıştı....Yüreğim ise sıcaktı, Giderken yanında götürdüğün için o hep ılık bir sevda sıcaklığındaydı..... Biliyor musun? ne zaman biri bana canım dese, senin seslenişin kulaklarımda çınlıyor, irkiliyorum, mutsuz musun gene? Gene yüreğin mi acıyor diye düşünüyorum...Ne zaman yalnız birini görsem, senin suliyetin sanıyorum, ne zaman bir ayak izine takılsa gözlerim, yüreğime geldiğin günler de bıraktığın ayak izleri aklıma geliyor, ürperiyorum..... Yokluğunda neleri yitirdim... sen yoksan, gül güzel kokmuyor eskisi gibi, ne de güneş içimi isitiyor, ne de yağmurdan sonra toprak kokusu geliyor burnuma, buram buram... Yokluğunda neleri yitirdim, sen yoksan artık gülüşüm bile içten değil, şen kahkahalar atanlara imreniyorum hanidir...sen yoksan, ipekler bile dalıyor bedenimi, sakin yanlış anlama.. sitemin sana değil bebeğim, sitemim aşka... Sa.. ( devamı )

SeRsErI vE KiZ

Fri, 06 Jul 2007 09:53:00 +0300
KIZDAN SEVGİLİSİNE MEKTUP ELİME SON KEZ ALDIM KAĞIT KALEMİ,BU SANA SON MEKTUBUM.POSTACI SON KEZ HABER GETİRECEK BENDEN SANA.CANIM BİLİRİM ALDIRMAZSIN HİÇBİRŞEYE,NE SEVGİYE NE DE HİSLERE.ŞİMDİ ELİMDE BİR SİGARA VAR,BUGÜN ÇOK İÇTİM.BİLİRİM ÇOK KIZACAKSIN, ''İÇME DEMİŞTİM'' DİYECEKSİN.AMA BEN YİNE AYNI CEVABI VERECEĞİM:DERTLİYİM.SON KEZ BU KALP DERDİNLE DOLU.BU MEKTUPTA SENİ NE KADAR ÇOK SEVDİĞİMİ, ÖZLEDĞİMİ YAZMAYACAĞIM.ARTIK DEĞİŞTİM BEN.SENİN UMURSAMAZ TAVIRLARINDAN BIKTIM SERSERİM.TAKMIYORUM ARTIK BENDE SENİ.HANİ BENDE Bİ RESMİN VAR YA, ARKADAŞIMA VERDİM SER SERİM.ÇOKBEĞENMİŞ SENİ, '' AL SENİN OLSUN '' DEDİM.AMA DİKKAT ETMESİNİ DE SÖYLEDİM.OLUR YA ÇIKARSANIZ ''BOYNUZLAMASIN SENİ'' DEDİM.YÜZÜNÜN ŞEKLİNİ GÖRMEK İSTERDİM SERSERİM.BU MEKTUP DİĞERLERİNE BENZEMİYOR DEĞİL Mİ?DÜN GECE YIKTIN , ÖLDÜRDÜN BENİ SERSERİM.DİLİNDEKİ HECE BİR KURŞUN GİBİ SAPLANDI YÜREĞİME.TÜM GECE KANADI DURMADAN,GÖZLERİM DOLDU AĞLAYAMADIM.YATAKLARA DÜŞTÜM NE ZAMANDIR.AMA İYİ OLDU ASLINDA, SENİ UMURSAMIYORUM ARTIK,SEN NE DEMİŞTİN SERSERİM:''ÜZÜLME!''.ÜZÜLMÜYORUM ZATEN GÜLÜYORUM,BU ACILARIN GETİRDİĞİ MUTSUZLUĞU SEVİYORUM.LANET OLSUN SANA SERSERİM. BU KADAR DEĞERSİZ MİYDİ SEVGİM?BİLİYORSUN BEN SENİ ÇOK SEVDİM.BU SANA SON MEKTUBUM SERSERİM.YAK İSTERSEN, İSTERSEN BAŞKALARINA OKUT. YA DA EVET İÇİP İÇİP AĞLA,AMA ŞUNU BİLKİ BU SANA SON MEKTUBUM.BUNDAN SONRA HAİN YAZAR MEZAR TAŞINDA,BİR ÖLÜSÜN ARTIK SEN HATIRALARIMDA... SERSERİDEN CEVAP BUGÜN HİÇ BEKLEMEDİĞİM BİR ANDA, MEKTUBUNU ALDIM GÜZELİM.SON MEKTUBUM DEMİŞSİN, İNANMAM SEN DAYANAMAZSIN BENSİZLİĞE, ERİRSİN, BİTERSİN GÜNDEN GÜNE.BAK NE DİYORUM GÜZELİM, GÖNLÜN OLSUN, BİKAÇ GÜN DAHA ÇIKALIM SEVİNİRSİN BELKİ.HEDİYE OLUR YA DA BİR ELMA ŞEKERİ.SEN BENSİZ YAPAMAZSIN GÜZELİM.SENİ ÖPTÜĞÜM O İLK ANI HATIRLA,NASILDA ÇOCUKLAR GİBİYDİN, BAYILACAKSIN DİYE KORKMUŞTUN GÜZELİM.BEN SENİN GİBİ NELER GEÇİRDİM ELİMDEN,BİLİRİM HABERİM YOK SEVMEDEN, SEVİLMEDEN... ( devamı )

aSk iLe iLgIiLi hEr sEy

Thu, 05 Jul 2007 16:21:00 +0300
Aşkla ilgili herşey anlamını senle yitirdi. Çünkü sen gittin. .....dün Dün başka bir şehrin kokusunda denizi soludum özlemle. Ay denizin tepesindeydi. Bıraksalardı, kalsaydım kayalıkların başında. Dalgaların karşısında, bütün dünya sırtımın arkasında. Dün, bugün, yarın. Aslında ne zaman? Zaman ne? Zamanımız ömrümüz kadar ancak. Yaşımızsa yaşamışlığımızdan daha az. Yoktun! Hüzün şarkıları vardı dilimde, düşlerimde. Gül bahçelerinin kokusu sinmişti uykularıma bilmezsin. Bir cümle değil ki aşklar, bir satır değil ki duygular. Düşlerim kadar uzun olamaz ki bütün yazdıklarım, yazılanlar. Umutlarım kadar büyük olmalı sevgilerim. Yazık şeyler, boş inançlar, duyarsızlık. Hiç kimse değil herkes. Ama birşey, tek bir şey için; Yaşamak mümkünken yaşamak için. Düzgün alıntıları var kararsız yaratmaların hayatımızda. Eğri birşey var aralarında, isteksizlik gibi, yılmışlık gibi. Bezgin bir görüntü var yüzümde savaşıyor da yeniliyor gibi. O, benim! Yüzüm aydınlatıyor gerçekleri. Bir denemeydi yalnızca. Bir yaz sıcağı denemesi. Olası bütün özgürlüklerle sarılmak güneşe. Sahip olduğum bütün yalnızlıklarla, yalnız kalmak o uzak deniz şehrinde. Bir uzaklaşmak çabası kendimce. Bir boşluğu dolu dolu yaşamak . Sözcükler maviye boyandı uzaklarda, özlemler martılara yüklendi. Orası denizdi. Bir satır öncesiydi. Hiçbirşey eskisi olamazdı!.. Olmamalıydı. Varlığını hissettiğin ama yaşayamadığın duyumsamalar vardır. Aslında gerçektir, aslında yaşanasıdır, aslında senindir. Ama buna hazır değilsindir bütünüyle. \"Bu bir başlangıç olmalı\" diye düşündüğün şey ne kadar somutsa, sen de o kadar soyutsundur. Seni gerçekten rahatsız edense; bir sebep bulamayışındır davranışlarına. Belki sebep oradaydı, yalnızca sen göremiyordun. Bir isimdi belki, bir geçmişti, geçmişindi, öncendi; düşünmekten korktuğun. Tekrar yaşamaya cesaret edemediğin bir süreçti. Bekledin öylece ve beklemeye aldığın diğer herşey vardı bir yanda, ben gibi. Ve aslında nedir olması gereken, yap.. ( devamı )

turku gozlum

Thu, 05 Jul 2007 16:20:00 +0300
Türkü Gözlüm Kar yağıyor türkü gözlüm Kar yağıyor buralara. Uzun hava ağıt gibi, Dökülüyor bulvarlara. Sen de gittin buralardan, Böyle bir karlı havada. Okul bittikten sonra 95'in yılbaşında, Gelmiş özlemiştin beni, Sarılmıştın hıçkırıkla, Kar yağarken dilek tutmuş, Kar yemiştin avucumda. Nasıl gittin türkü gözlüm, Mahzun kaldım buralarda. Gülüşlerimiz geliyor, Ağlıyorum buralarda. Sen bir öğretmensin şimdi, 657 devlet memuru. Kıt kanaat geçinirsin, Seni beklediğim gibi, Beklersin ay sonunu. Belki de evlisin şimdi, Bunca yıl geçti aradan. Sen beni unuttun belli, Türkü gözlüm çık hatrımdan. Oralara da kar yağar mı, Güneş çıkar mı ardından? Saçaklardan su damlar mı, Su girer mi papucundan? Yokluk kötü türkü gözlüm, Yokluğun çıkmaz aklımdan. Varlık güzel türkü gözlüm, Varlığın yitti yanımdan. Okulun bittiği yıl tayinin çıktı doğuya. Belki yazarsın diye, Bir kalem almıştım sana. O kalemle mektup yazmış, O kalemle ağlamıştın. Ama o son mektubunda, Sen ne kadar değişmiştin... Sözlerin de değişmişti... Değiştiğin belliydi ki, Kalemin de değişmişti... Ah benim türkü gözlüm Ne oldu birden sana? And içmiştik gündüz gece, And içmiştik kopmamaya. Hacı Bayram'da dua ettik, Ayırmasın Allah diye... Bir fakire para verdik, Belki dua eder diye... Fakir mi dua etmedi, Sen mi yalancı çıktın? O fakiri göremedim, Gelmedi namaz vakti. Çok oturdum musallada, Her tabutta kendim vardım, Dua ettim ardım sıra... Şimdi en arabesk duygularla Dudağımda o türkü, Yürüyorum bulvarlarda... Ellerim üşürken hep Ellerin gelir aklıma. Yüreğim ağlıyor şimdi, Yanıyorum buralarda... Kar yağarken hazin hazin, Ölüyorum türkü gözlüm, Ölüyorum buralarda..... ( devamı )

ciglik cigliga

Thu, 05 Jul 2007 16:13:00 +0300
Çığlık çığlığaydı ruhum,gecenin gizemli koynunda nefeslenen uyku perim tedirgin olmuştu bu çığlıktan,melül ve mahsundu,yavaşca süzülüverdi gözlerimden ve bir kelebek misali sessizce uzaklaştı odamdan.... ÇIĞLIK ÇIĞLIĞAYDI RUHUM, Serseri bir seyyah gibi bir damla huzur aramaktaydı, bitap adımları gecenin koynunda çjğlık çığlığa kaybolmaktaydı. Zaman gecenin 03`üne not düşüyordu yazısı silinmeyen kalemiyle ve gecenin bu derinliğinde yatağım iğneli bir fıçı olmuştu adeta;canım ruhum gibi feci yanmaktaydı. Dışarda delişmen bir fırtına vardı.Öyle hoyrattı ki;çatıdan çatıya sekmekte,elektrik ve telefon tellerine çığlıklar attırmaktaydı. Ayın omdördüydü.Aay tüm karanlık kuytulara bir demet ışık hüzmesi bırakmakta,pençeremden görebildiğim kadarıyla biraz ilerideki tepeçikte sanki kıyamet kopmaktaydı. Rüzğar en hüzünlü parçaları dillendiriyordu akordu bozuk sazıyla,bazen acılı bir çığlık katıyordu arasına,bir ıslık tutturmuştu hüzün ve isyan notalarıyla bestelenmiş;can çekişen insanlık anısına. ÇIĞLIK ÇIĞLIĞAYDI İNSANLIK Bu çığlıktan yüreğim paramparçaydı,her parçası bir başka diyardaydı,o kadar genişti ki bu diyarlar ;sınırı kainat kadardı...... Oralarda bir yerlerde kokuşmuş vicdanlarca insanlık boğazlanmaktaydı... Oralarda bir yerlerde masum vücutlar parçalanmaktaydı. Oralarda bir yerlerde insanlık yargısız infazlarla yokluğa savrulmaktaydı. Oralarda bir yerlerde mahremiyetleri gözardı ediliyordu kadınların. Oralarda bir yerlerde vicdanlar kör,sağır ve dilsizi oynuyordu. Oralarda bir yerlerde zalimler güler yüzlü maskeler takmaktaydı nursuz yüzlerine. Oralarda bir yerlerde onurlar pazara çıkarılmış alınıp satılmaktaydı.İnsanlık adına her ne varsa yüz ağartan,serseri iştahlara kurban olarak sunuluyordu. Oralarda bir yerlerde Analar feryat ediyordu ve çoçuklar bu kadere şahit olarak sinelerine nakışlıyorlardı .. ÇIĞLIK ÇIĞLIĞAYDI YÜREKLER; Gecenin gizemli örtülerini sarıyorlardı yaralarına;hoyraca örselenmiş gönüller.Sancılarını gün yüzüne çıkarmaktan sak.. ( devamı )

Yine uykusuz gecelerimden biri daha

Tue, 05 Jun 2007 10:49:00 +0300

Yine uykusuz gecelerimden biri daha

Yine uykusuz gecelerimden biri daha ! ve yine aklımda sen,tüm bedenimi kaplayan benliğim;Kalbimin minik bir serçenin kalbi gibi pır, pır attığı bir an.Öyle bir anki, aklımda, benliğimde, beynimi kemiren o duygu ve kalbime çöken bir histi bu, nedir diye sorma ne olur?

Bu yazdıklarımdan sonra belki bana hiç selam vermeyeceksin ve hatta alaycı bir tavırla gülümseyip geçeceksin. Vız gelir Arkadaşım.

Bir çılgın sel gibi akan duygularıma, pır,pır atan kalbime gem vuramıyorum.elimde değil inan ki seni düşünmemek elimde değil.hele birde her seferinde o mızrak yarası bırakan gözlerine bakıp,bakıp ta dipsiz kuyunun dibine düşecek yağmur damlalarının çıkaracağı sesi duymak için beklemek gibi.bu denli karmaşık duyguların içinde boğulmak; inan ki sonunda ölüm dahi olsa denizlerin en derinine hiç kimsenin ulaşamayacağım kadar uzak diyarlarda kaybolmak gibi, bana kızacağını bildiğim halde böyle bir cahilliği, aptallığı ve küstahlığı yaptım, ama elimde değil açıklamak zorundaydım yoksa çıldırırım.Sana olan duygularımın gizli kalmasını isterim.Eğer bana kızdıysan bir şekilde söylemeni istiyorum daha sonra ne karşına çıkarım nede sana ulaşmaya çalışırım, hani gökteki yıldızlara ulaşılamaz ya, sen de benim için gökteki bir yıldız gibisin hiç ulaşamayacağım. Ama şu kadarını söyleye bilirim ki “BENLİĞİMDEN SİLMEM MÜMKÜN DEĞİL” O beni ahirete kadar taşıyacağım bir yara misali ölene kadar devam edecek. Şundan hiç şüphen olmasın hayatta en yalnız kaldığın an bir yerde, bir zaman bu dünyada ve öbür dünyada seni hep düşünen ve seven birinin olduğunu hiçbir zaman unutma. Evet, evet söyleye bilirim artık” SENİ ÇOK SEV.. ( devamı )

Yıldızlarda buldum seni

Tue, 05 Jun 2007 10:33:00 +0300

Yıldızlarda

buldum seni

Seninleyken zamanın nasıl geçtiğini anlamaz gözlerinin derinliğinde kaybolurdum. Ağa kızına aşık bir çobanın çaldığı kavalı dinleyen kuzular misali seni dinler Dizlerine uzanırken fırtınadan kaçan bir geminin kendini sessiz bir limana atışı gibi hayatın tüm zorluklarını ve tüm yorgunluğumu unutur rahatlardım. Sözlerin hep başka bir fısıltı gibi ayrı bir musiki tadında kulağıma gelirdi ellerini avuçlarıma aldığımda ellerim yanar ama bırakamazdım ellerini Ve sen her seferinde daha bir güzel gelirdin bana seni her gördüğümde biraz daha fazla severdim Gönül limanıma demirleyebilecek tek geminin sen olduğunu düşünür onun içinde deniz fenerlerinin sadece senin geleceğin yünü gösterdiğini sanırdım.
Bir kitapta okumuştum. Gök yüzünde insana en yakın gelen ve en çok ışıldayan göz kırpan sevgilinin yıldızıymış diyordu okuduğum kitap . senden ayrı olduğum günlerin birinde okumuştum o kitabı. Ve bir gece yarısı yıldızlar altında sabahladım . bana en yakın olan cıvıl cıvıl göz kırpan ve tebessüm eden yıldızı buldum . ve o yoldıza bağladım kendimi. Kendimi artık senin yıldızına bağlamıştım senden önce veya senden sonra ölmek yoktu. Yanımda olmadığın zaman o eşlik edecekti bana ve o duyacaktı ilk kez şiirlerimi onunla beraber yiyecektim yemeğimi Birgün aniden her yönünle değiştin şiirlerimle alay eder beni küçümser incitmeye yaralamaya kalkar bi hale geldin ve sen sebebini bilmediğin hareketlerden dolayı nereye gittiğini bilmeden kendinden tiksindirerek gittin. Birgece sana yazıpta okuyamadığım şiirlerimde aklıma kendimi bağladı.. ( devamı )

kimse bilmesin diye,kimse duymasın diye

Tue, 05 Jun 2007 10:31:00 +0300

Kimse Bilmesin Diye, Kimse Duymasın Diye.. Bardaktan boşalırcasına yağmur yağarken...
Kendimi sokağa atıp yağmur damlalarına gözyaşımı gizlediğimi Kimse bilmesin diye İçimdeki özlem yangınını, hasret sancısıyla çarpışıp çıkardığı sesleri... Kimse duymasın diye Gök gürültüsüne kaçtığımı. Yağmura karışan gözyaşlarımın, Toprağa süzülüp gülümün yanağına bir öpücük gibi konduğunu... Hasretimin gürültüsü gökyüzünde umarsızca dolaşırken, TESADÜF' ya gülümün gözlerine değmesini. Kimse bilmesin, kimse duymasın diye Gökten damla damla yağan kar tanelerinin, "YİTİRDİĞİMİZ MELEKLER'MİŞ" rivayetine inanıp... Ben beni sokağa atıp üzerine basarken kanadığım Saçlarıma, paltoma, atkıma toplansın diye kar tanecikleri Dona dona saatlerce üzerimde taşıdığım kar taneleriyle yandım. Üzerime toplanan kartaneciklerinin içlerinde belki sende varsın diye umutlanıp... Seni eve erimeden yetiştirebilmek için, bir hırsızmış gibi sokağımdan eve kaçtığımı Ama her defasında,kar tanelerinin gözlerimin önünde su damlası olup erittiği hayallerimi, Kimse bilmesin diye, kimse duymasın diye İÇİME KANADIM Ve son umudum olan güneşi bekledim. Bütün perdeleri, bütün pencereleri
Belki güneşle geleceksin diye sonuna kadar açtım.
NE GÜNEŞ, NE SEN Hiçbiriniz...
Damlamadı güneş ışığı penceremden içeri, ve karanlık olunca herşey Umut güneşi hayallerimi eriterek indi gökyüzünden. Ellerimde bana kalan, kiminin küçük bir mum ışığında aydınlattığı, Benimse onca ışık demetine rağmen bir türlü aydınlatamadığım Hep siyah kalan ACI YÜKLÜ geceler. Kimse bilmesin, kimse duymasın diye, Belki aydınlatabilir umuduyla ateş-böcekleri aradım geceme O kadar karanlıktı ki, okadar görünmezdiki herşey, Göremedim ateş-böcekleri.. ( devamı )

Beceriksiz Ellerim

Tue, 05 Jun 2007 10:13:00 +0300

Beceriksiz Ellerim

Gizli saklı zaman aralıklarından bakar gözlerim, ne yana dönsem bir yerde hüzün yakalar bakışımı. Hissiz solgun tenleri düşünür parmak uçlarım.. üşür mü sanırsın buzlara sarılı güllerimi, onlar bülbül sesinde sevişip buzları eritmedi mi? Ah beceriksiz ellerim, bakışlarıma bir şekil veremedin!

Kalem karası parmak aralarım, satırlarıma katranını katmadan hüzünden arınamam. Biliyorum kızıyorsun, içten içe üzülüyorsun şu halime…

Sen yokken ne kadar ıssızdım biliyor musun, bir yıldızın göz kırpan nuruna muhtaçtım, rüzgar değince saçlarıma okşar sanırdım…
Avuturdum kendimi çiçeklerle, severdim papatyaları hiç kıyamazdım koparmalara…
Dalgalarla yarış yapan martıları izlerdim sahilde, kanatlarına düşlerimi asardım, gagalarına verirdim türkülerimi, beyaz bir gülüş olup dönerlerdi gönlüme… Ah beceriksiz ellerim hiç dokunamadınız seslerine!
…

Akşamları gün batımının manası nedir senin için? Benim ağıtlarım başlar, bir görsen gün batımında halimi, acırsın, o halimi getirme aklına. Her seferinde ‘derinleşmeyeceğim’ diyorum… ama uçurumlardan hep derinlere düşüyorum, itiliyor, atlıyorum, anla uçurum kenarında yürüyorum. Hani serin bir hisle düşerim ya, ayaklarının dibinde kırıklarımla kalırım ya… hep söylemek istemiştim, nefessiz kalıp diyememiştim;
Gözlerin bana ne güzel bakıyor, içinde bütün kırıklarım derman buluyor, dudağını kıpırdatmasan da olur, gözlerin her şeyi haykırıyor. Seni seviyorum, seni seviyorum. Ah beceriksiz ellerim, aşkın resmini yine çizemedin!

Lalem diyorsun ya bana, lale uçurum kenarında yetişir mi, uçurum çiçekleri laleye yer verir mi?
Ben seni hep güneşe benzettim, gecemde bile yüzümde hissettim. Gölgelerde üşüdüm gönlümü sana gönderdim… Isındım, can buldum, seninle hayata karşı durdum. Güneşim, ben seni çok özledim.

Uzun zaman oldu .. ( devamı )